എന്നു സ്വന്തം ജാനകിക്കുട്ടി

പ്രിയപ്പെട്ട ആന്റപ്പനും മൂട്ടയും അറിയുന്നതിനു റ്റെഡി എഴുതുന്നത്..

രണ്ടു പേര്‍ക്കും സുഖം എന്നു കരുതുന്നു. ആന്റപ്പന്റെ വെക്കേഷന്‍ അടിച്ചുപൊളിയ്ക്കുകയാണെന്നു വിശ്വസിയ്ക്കുന്നു. മൂട്ടേ, വിര്‍ജീനിയായില്‍ മഞ്ഞ് വീണു തുടങ്ങിയോ..? ഇവിടെ ആലപ്പുഴയില്‍ ഇതുവരെ തുടങ്ങിയിട്ടില്ല ! എന്റെ വെക്കേഷനും അടിച്ചു പൊളിച്ചുതന്നെ പോവുന്നു.

നമ്മള്‍ മൂവരും ‘താങ്ക്സ് ഗിവിങ്ങിനു’ ഷിക്കാഗോയില്‍ കണ്ടു മുട്ടിയ അവസരത്തില്‍ ഉണ്ടായ ഒരു സംഭവമാണ് ഈ കത്തെഴുതുവാന്‍ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. അന്ന് എന്റെ ഹാര്‍ഡ് ഡിസ്കില്‍ നിന്നും മലയാളം പേരുകളുള്ള ഏതാനും ഫയലുകള്‍ നിങ്ങള്‍ രണ്ടു പേരും കോപ്പി ചെയ്തിരുന്നല്ലോ. അത് നിങ്ങളുടെ സിസ്റ്റത്തില്‍ ഉറുമ്പുകളുടെ വലിപ്പം മാത്രമുള്ള എഴുത്തുകളായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോളും (ചിത്രത്തില്‍ കാണിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതിനു സമം), വ്യസനസമേതം അതു നിങ്ങള്‍ മാഗ്നിഫൈയിങ്ങ് ലെന്‍സ് വച്ച് വായിയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോഴും, ഞാന്‍ ഊറിച്ചിരിച്ചത് ചുമ്മാ ഒരു രസത്തിനായിരുന്നു എന്നുള്ളത് ബോധിപ്പിച്ചുകൊള്ളട്ടെ. ചൂടാവരുത്... സോറി :-)

എന്തായാലും, അത് എങ്ങനെ മറ്റ് ഇംഗ്ലീഷ് അക്ഷരങ്ങള്‍ക്കു തുല്യം വലിപ്പത്തില്‍ കാണാം എന്നു ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു തരാം. വെറും 30 സെക്കന്റിന്റെ കാര്യമേ ഉള്ളൂ. സാധാരണഗതിയില്‍, വിന്‍‌ഡോസ് XP-ടെ ഡീഫോള്‍ട്ടായുള്ള ‘തീം’കളില്‍ ഐക്കണുകളുടെ അക്ഷരങ്ങള്‍ റെന്‍ഡര്‍ ചെയ്യൂന്നത് Tahoma ഫോണ്ട് ഉപയോഗിച്ചാണ്. ഇത് ഇംഗ്ലീഷിനും ഹിന്ദിയ്ക്കും തമിഴിനും മറ്റും കാണാന്‍ മൊഞ്ചൊള്ള റെന്‍ഡറിങ്ങ് നല്‍കുമെങ്കിലും, മലയാളം കാട്ടുന്നതില്‍ മോശമാണ് - മലയാളം അക്ഷരങ്ങള്‍ക്കു ആനുപാതികമായി വലിപ്പം ഇതില്‍ കുറവാണ് എന്നതു തന്നെ പ്രധാന കാരണം. ഈ കുഴപ്പമില്ലാത്ത ഒരു ഫോണ്ട് ആണ് റെന്‍‌ഡര്‍ ചെയ്യാന്‍ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതെങ്കില്‍ പ്രശ്നം മാറിക്കിട്ടും. അതിനു പറ്റിയ ഫോണ്ടാണ് Trebuchet MS. നമ്മുടെ പ്രശ്നം ഫയലുകളുടെ ഐക്കണുകള്‍ കാണുന്നതിലാകയാല്‍ ഐക്കണുകളുടെ റെന്‍‌ഡറിങ്ങിന് ഈ ഫോണ്ട് ഉപയോഗിച്ചാല്‍ സുന്ദരം സുരഭിലം ശ്യാമളം കോമളം.

ഇതു ചെയ്യേണ്ട വിധം ഇപ്രകാരം: ഡെസ്ക്‍ടോപ്പില്‍ വലതു-ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് 'Properties' എടുക്കുക. ശേഷം 'Appearance' ടാബില്‍ പോവുക. അതില്‍ 'Advanced' ബട്ടണില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക - 'Advanced Appearance' ഡയലോഗ് ബോക്സ് പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. ഇവിടെ, 'Item' എന്നത് കോമ്പോ ബോക്സില്‍ നിന്നും 'Icon' എന്നതു തിരഞ്ഞെടുക്കുക. ചെയ്യുമ്പോള്‍ അതിനു കീഴെ 'Font' തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള കോമ്പോ പ്രവര്‍ത്തനക്ഷമമാകും. അതിലെ 'Tahoma'-യ്ക്കു പകരം നമ്മടെ 'Trebuchet MS' തിരഞ്ഞെടുക്കുക. 'Size' എന്തായിരുന്നോ അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നോട്ടെ. ഇനി 'Ok' ക്ലിക്കി ആ വിന്‍‌ഡോ അങ്ങ് പൂട്ടിക്കെട്ടുക, തുടര്‍ന്ന് 'Display Properties' വിന്‍‌ഡോയും 'Ok' ക്ലിക്കി വിടുക. ആ നിമിഷം വിന്‍‌ഡോസ് തന്റെ ഐക്കണ്‍ റെന്‍‌ഡറിങ്ങ് മാറ്റും. ഏതാനും നിമിഷങ്ങള്‍ എടുത്തേക്കാം. പക്ഷേ, അതിനു ശേഷം എല്ലാം ശുഭം. താഴെ കൊടുത്തിരിയ്ക്കുന്ന പോലെ നമ്മുടെ ഫയലുകള്‍ കാണപ്പെടും.

സന്തോഷമായെന്നു കരുതുന്നു!

ആന്റപ്പന്റെ വീട്ടുകാരെയും കസിന്‍സിനെയും ആന്റിമാരെയും അങ്കിള്‍മാരെയും ഞാന്‍ തിരക്കിയതായി പറയുക. മുടി കൂടുതലുള്ളത് കുറച്ച് എനിയ്ക്കു ദാനം ചെയ്യുവാന്‍ അനിയനോടു പറയുക - അവന്‍ ഒരു പക്ഷേ കേട്ടാലോ ! മൂട്ടയുടെ ഭാര്യയ്ക്കും മക്കള്‍ക്കും സുഖം തന്നെ എന്നു കരുതുന്നു. പിള്ളേര്‍ക്ക് എന്റെ വക പത്ത് ലഡ്ഡുവും ജിലേബിയും മേടിച്ചു കൊടുക്കുക. ടെഡിച്ചായന്‍ തന്നതാണെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ മതി - പറഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ ഇടി. :-)

അപ്പോ ശരി, കൂടുതല്‍ ഒന്നും ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ കത്തു ചുരുക്കുന്നു.
സസ്നേഹം,
ടെഡിച്ചായന്‍.

കരടിയുടെ വിന്‍ഡോസ് മലയാളം... ചീമിന്റേം...

“കരടീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ രാവിലെ തേന്‍ കുടിച്ചോ?”

കണ്ണും തിരുമി കെടക്കപ്പായെന്ന് എഴുന്നേറ്റു വരുന്നതിനിടയ്ക്ക് ലവന്റെ സ്ഥിരം ഡയലോഗ്... വാല്‍ക്കണ്ണാടി നോക്കുന്ന ഈ താരത്തിന്റെ പേര് ‘ചീം’. “അതെന്തു പേര്” എന്നു എന്റെ മലയാളി സോദരങ്ങള്‍ ചിന്തിച്ചുവെങ്കില്‍ ഞാന്‍ സസന്തോഷം വെളിപ്പെടുത്തട്ടെ - പണ്ട് പണ്ട് യവന്റെ പേര് ശ്രീനാഥ് എന്നായിരുന്നു എന്നാണ് കെട്ടുകേള്‍വി. ഒരു ചൈനീസ് ലുക്കുണ്ടായിരുന്നതിനാലാവണം, കലാലയത്തിലെ തോഴന്മാര്‍ ഇദ്ദേഹത്തെ ‘ചിംങ്ങ് ചോങ്ങ് ശ്രീനാഥ്’ എന്നു പുനര്‍നാമകരണം ചെയ്തു. പിന്നീട് നാക്കുവടിയ്ക്കാത്ത നാളുകളിലും പ്രിയതൊഴന്‍ നാമജപം കേള്‍ക്കാതെ പരിഭവപ്പെടേണ്ട എന്നു കരുതി, അത് ‘ചിംങ്ങ് ചോങ്ങ് ചീനാളി’ എന്നാക്കി. കാലാന്തരത്തില്‍ ‘ചീനാളി’ “ചീമ്പ്ലി” ആയെന്നും, പിന്നീട് ആംഗലേയവല്‍ക്കരിയ്ക്കപ്പെട്ട് ‘ചീം’ ആയെന്നുമാണ് ഐതീഹ്യം.

ഇനി, എന്നെ എന്തിനു ‘കരടി’ എന്നു വിളിയ്ക്കുന്നു എന്നു ഞാന്‍ വിശദീകരിയ്ക്കണമോ..? പണ്ട് റൂസ്‌വെല്‍റ്റച്ചായന്‍ ഒരു നായാട്ടിനു പോയതും, കരടിയെ കണ്ടതും, ആ പാവം കരടിയെ തേജോവധം ചെയ്യാന്‍ ‘ടെഡ്ഡീ ബെയര്‍’ ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടതും എല്ലാം ഞാന്‍ എഴുതണമോ..? എന്തിനേറെ പറയുന്നൂ, 1983ലെ ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ LKG-ല്‍ ഇരുന്നു മൊങ്ങിയ എന്നെ ഡാഫ്നി മിസ്സ് ആ പേരു പറഞ്ഞു വിളിച്ചനാള്‍ മുതല്‍ ആ നാമം എന്റെ മൂര്‍ധാവില്‍ ഇങ്ങനെ വിളങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു - “കരടി”!!!

ഇനി ചീം എങ്ങനെ എന്റെ വീട്ടില്‍ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നു പറഞ്ഞുകോണ്ട് ഇലാമാപ്പഴത്തിന്റെ കുരു ഭക്ഷിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങാം... ഒരു കൊല്ലമായി സസ്പെന്‍‌ട് ചെയ്യപ്പെട്ടു കിടന്ന തന്റെ വാഹന ചാലന സമ്മതപ്പത്രം (ഡ്രൈവേഴ്സ് ലൈസന്‍സ് എന്നു ആംഗലേയത്തില്‍) കയ്യില്‍ കിട്ടിയതിന്റെ ആക്രാന്തം തീര്‍ക്കാന്‍ പാതിരാത്രിയില്‍ നാലു മണിക്കൂര്‍ വണ്ടിയോടിച്ച് ഷിക്കാഗോയില്‍ എത്തിയതാണു എന്റെ മാന്യ സുഹൃത്ത്.

ഇനി മെല്‍പ്പറഞ്ഞ കുരു:

രാവിലെ സപ്രാ പ്രാര്‍ത്ഥന ചൊല്ലുന്നതിനു മുന്‍പ് ഈ-മെയില്‍ ചെക്കു ചെയ്തിരിയ്ക്കണം എന്നു നിര്‍ബന്ധമുള്ള ഒരു സത്യക്കത്തോലിക്കനായതിനാല്‍ (പ്രാര്‍ത്ഥനയ്ക്കിടയില്‍ പലവിചാരം ഒഴിവാക്കാനാണെന്നു സിദ്ധാന്തം) ഞാന്‍ ഒരു “പോടാ” പറഞ്ഞിട്ടു ലാപ്‌ടോപ്പിന്റെ ഊര്‍ജ്ജ നിയന്ത്രണോപാധിയില്‍ ഞെക്കി. അവനാകട്ടേ, കണ്ണും തിരുമ്മിക്കൊണ്ട് എന്റെ കിടക്കമേല്‍ ആസനമുറപ്പിച്ചു. ഗ്രബ്ബിന്റെ നിമിഷാര്‍ദ്ധം നീണ്ട പ്രത്യക്ഷപ്പെടലിനു ശേഷം വിന്‍ഡോസ് XP-യുടെ നീല പഴുതാര ടെന്നീസ് കോര്‍ട്ടിലെ പന്തുപോലെ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ഓടിനടക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

“ഇത്രേം തിരുമ്മാതടേയ്, നിന്റെ കണ്ണിനകത്തെന്താ ‘ശംഭു’വുണ്ടോ”

“പോടാ കരടീ” എന്നു പുഛിച്ചു കൊണ്ട് അവന്‍ എന്റെ മോണിറ്ററില്‍ അലസമായി കടക്കണ്ണെറിഞ്ഞു. എന്നിട്ട് ഗ്യാസുമുട്ടായി കിട്ടിയ അഞ്ചുവയസ്സുകാരനെ പോലെ ചാടിയെഴുന്നേട്ടു പറഞ്ഞു “ങേ... നിന്റെ ലോഗിന്‍ സ്ക്രീനില്‍ എങ്ങനാടാ മലയാളം വന്നത്..? എന്താ എഴുതിയിരിയ്ക്കുന്നേ ‘കരടി - നിങ്ങളുടെ ഗൂഢവാക്ക് ടൈപ്പ് ചെയ്യുക’ ഹായ് കൊള്ളാല്ലോ... ഇതെങ്ങനാ ചെയ്തേ? ”

“ബുഹുഹുഹഹഹ... നീ കാണാന്‍ കിടക്കുന്നേ ഉള്ളൂ മോനേ.... സ്വാഗതം... ടെഡിച്ചായന്റെ മലയാ‍ളം വിന്‍ഡോസിലേയ്ക്കു സ്വാഗതം”

സര്‍ക്കസ്സ് കാണാന്‍ അച്ഛന്റെ വിരലില്‍ തൂങ്ങി വായും പോളിച്ചു നടക്കുന്ന ഒരു ആറുവയസ്സുകാരനെപ്പോലെ അവന്‍ എന്റെ അരികില്‍ നിന്നു.
മന്ദഹസിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്‍ തുടര്‍ന്നു...


“ദേ, എന്റെ Desktop properties കണ്ടോ”

“ങേ!! കൊള്ളാല്ലോ വീഡിയോണ്‍”

“ദേ, എന്റെ എക്സ്പ്ലോറര്‍ കണ്ടോ..? അതിലു മലയാളവും തമിഴും ഹിന്ദിയും ഒക്കെ സന്തോഷമായിട്ടു മുട്ടിയുരുമ്മി നില്‍ക്കുന്നതു കണ്ടോ”

ഞാന്‍ ഈണത്തില്‍ പാടില്‍ “കാണുനീ ഇനിയെന്റെ പെയിന്റും നോട്ട്‌പാടും, പിന്നെയെന്‍ വയര്‍ലെസ്സും”

“ഡേയ്... ജാട മതി... ക്ലിപ്പിട്... എങ്ങനാന്നു പറഞ്ഞുതാ...” ചീം ഒരു പലക കണ്ടുതുടങ്ങിയെന്ന് എനിയ്ക്കു മനസ്സിലായി - ‘ക്ഷമയുടെ നെല്ലിപ്പലക’.

“ഓക്കേ, ഓക്കേ... കാപ്പിയിട്ടുതരാമെങ്കില്‍ പറഞ്ഞുതരാം” നഷ്ടക്കച്ചവടം പാടില്ലല്ലോ !

“ഓ”

“ശരി. ആദ്യം, നീ വിന്ഡോസിന്റെ കേര്‍ണലിന്റെയും മറ്റ് ആപ്പ്ലിക്കേഷനുകളുടെയും സോര്‍സ്‌കോഡ് ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയ്യണം. എന്നിട്ട്, അത് ഓരോ പ്രോഗ്രാമും ഒരു എഡിറ്ററില്‍ തുറന്ന് ചുമ്മാ വായിച്ചു നോക്കണം. ശേഷം, ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന സ്ട്രിങ്ങുകളെല്ലാം റിസോഴ്സുകളില്‍ നിന്നു തപ്പിപ്പിടിച്ച് മലയാളത്തിലേയ്ക്കു തര്‍ജ്ജിമ ചെയ്യണം. എന്നിട്ട് അതെല്ലാം കമ്പയില്‍ ചെയ്യണം. എന്നിട്ട് പുതിയതായി ഉണ്ടായ DLL-കളും exe-കളും എടുത്ത് പഴയതിനെ റീപ്ലേസ് ചെയ്യണം.” ഞാന്‍ പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തി.

അവന്‍ ഒരു അവലോസുണ്ട വിഴുങ്ങിയപോലെ നിന്നിട്ട് ചോദിച്ചു “നീ ഇതെല്ലാം ചെയ്തോ..?”

“പിന്നേ, എനിയ്ക്കു വട്ടല്ലേ...!!! ഞാനെന്തിനു ഇതെല്ലാം ചെയ്യണം..? ഇതൊക്കെ, മൈക്രോസോഫ്റ്റിലെ ചേട്ടന്മാരു ചെയ്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്. വിന്‍ഡോസിന്റെ മലയാളം ലോക്കലൈസേഷന്‍ പാക്കേജായി അവരുടെ സൈറ്റില്‍ നിന്നു കിട്ടുകയും ചെയ്യും”

“അലവലാതീ, നീ പേടിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു” അവന്‍ നെറ്റിയില്‍ പൊടിഞ്ഞുതുടങ്ങിയിരുന്ന വിയര്‍പ്പുതുള്ളികള്‍ തുടച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു “ഞാന്‍ എന്റെ ലാപ്‌ടോപ് എടുത്തോണ്ടു വരാം. ഇപ്പോ തന്നെ പരീക്ഷിച്ചു നോക്കിക്കളയാം”

“XP-SP2 അല്ലേ?”

“ഉം..”

“ഓക്കേ”

------

“ങാ... http://search.microsoft.com/ ലോട്ടു പോ”

“പോയി”

“ഇതു സേര്‍ച്ച് ചെയ്യ് ‘Malayalam Language Interface Pack’”

“ഒക്കേ...”

“ആ രണ്ടാമത്തേ റിസള്‍ട്ട് കണ്ടോ ‘Download details: Windows XP Language Interface Pack’ എന്നു എഴുതിയിരിയ്ക്കുന്നത്? അതിലോട്ടു പോ”

“ഓക്കേ... ഇനി?”

“താഴോട്ടൊന്നു സ്ക്രോള്‍ ചെയ്തേ.. ആ ‘Change Language’ എന്ന ഡ്രോപ്പ്-ഡൌണ്‍ ബോക്സ് കണ്ടോ? അതില്‍ നിന്ന് ‘Malayalam’ തിരഞ്ഞെടുക്ക്, എന്നിട്ട് ‘Change’ ബട്ടണേല്‍ ഞെക്ക്”

“ഓക്കേ... ഹായ്... ഇപ്പോ എല്ലാം മലയാളത്തിലായി”

“ങാ... ഇപ്പോ തലക്കെട്ടു കണ്ടോ..? ‘Windows® XP മലയാളം ഇന്‍റര്‍‍ഫേസ് പായ്ക്ക്’”

“ങാ... കൊള്ളാം”

“ഇനി, ആ ‘തുടരുക’ എന്ന ബട്ടണേല്‍ ഞെക്ക് - അത് നിന്റെ വിന്‍ഡോസിനെ വാലിഡേറ്റ് ചെയ്യും. ഒര്‍ജിനലാണല്ലോ അല്ലേ?”

“ങാ... ലാപ്‌ടോപ്പ് വാങ്ങിച്ചപ്പം കൂടെ വന്നതാ”

“കൂള്‍”

“ഓക്കേ... എന്നിട്ടു പതുക്കെ ആ ഫയല്‍ അങ്ങു ഡൌണ്‍‌ലോഡാകാന്‍ തൂടങ്ങും - LIPSetup.msi”

“കൂള്‍ ലൈക്ക് എ കുക്കുംബര്‍”

“ഡൌണ്‍‌ലോഡായ ശേഷം അങ്ങ് ഇന്‍‌സ്റ്റോള്‍ ചെയ്താ മതി. വേറേ ചടങ്ങുകളൊന്നും ഇല്ല. റീസ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്തു കഴിയുമ്പം നിന്റെ എല്ലാം മലയാളത്തിലായിരിയ്ക്കും”

“എല്ലാം മലയാളത്തിലായിരിയ്ക്കുമോ..?”

“എല്ലാം അല്ല. ഈ ലോക്കലൈസേഷന്‍ പാക്കേജ് ഒരു 100% പൂര്‍ണ്ണമായ ഒന്നല്ല... ഒത്തിരിയേറെ കാര്യങ്ങള്‍ ലോക്കലൈസ്ഡ് ആണ്... വേറേ കുറേ അല്ല.”

“അതിനെ ഒക്കെ എങ്ങനെ മലയാളത്തിലാക്കും?”

“പല മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളുണ്ട്... ചിലത് നിനക്ക് റെജിസ്ട്രിയില്‍ പോയി സ്ട്രിംഗുകള്‍ എഡിറ്റ് ചെയ്റ്റ് മലയാളത്തിലാക്കാം. വേറേ ചിലത് നിനക്ക് ResHack പോലത്തേ റിസോഴ്സ് എഡിറ്ററുകളും ഉപയോഗിച്ചു ഹാക്ക് ചെയ്യാം. വേറേ ചിലത് പറ്റില്ല”

“എന്തേ?”

“കുറേയൊക്കെ O/S-ന്റെ അടിസ്ഥാന സ്വഭാവത്തില്‍ ആശ്രിതമാണ്. എനിയ്ക്കു തോന്നുന്നില്ല വിന്ഡോസിന്റെ എല്ലാ ഘടകങ്ങളും ലോക്കലൈസേഷനെ മനസ്സില്‍ കണ്ടു കൊണ്ട് എഴുതപ്പെട്ടവയാണേന്ന്. മാത്രമല്ല, O/S മാത്രമല്ലല്ലോ... വേറേ ഒത്തിരി പ്രോഗ്രാമുകളും സോഫ്റ്റ്വേയറുകളും ഇല്ലേ നമ്മളുപയോഗിയ്ക്കുന്നതായി. അവയെല്ലാം യൂണീക്കോഡ് എനേബിള്‍ടും, ലോക്കലൈസേഷന്‍ സപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുന്നവയുമാണെങ്കില്‍ മാത്രമേ അവയെ മലയാളവല്‍ക്കരിയ്ക്കാന്‍ സാധിയ്ക്കൂ. ആ കാര്യത്തില്‍ ലിനക്സ് ഡിസ്‌ട്രിബ്യൂഷനുകള്‍ ഒരു പടി മുന്നിലാ. ഉദാ. ഉബുണ്ടൂ തന്നെ എടുക്കാം. നമ്മുക്ക് അതിലേ ഓരോ ആപ്പ്ലിക്കേഷനുകളും, ലോക്കലൈസ് ചെയ്യണമെങ്കില്‍ ചെയ്യാം. സ്‌ട്രിംഗുകള്‍ ഒക്കെ, ഒരു P.O. ഫയലിന്റെ ഫോര്‍മാറ്റില്‍ എടുത്ത്, മൊഴിമാറ്റം നടത്തി നമ്മുക്ക് ആപ്ലിക്കേഷനുകളേ ലോക്കലൈസ് ചെയ്യാം... sourceforge.net -ല്‍ POEdit പൊലത്തെ എടിറ്ററുകളും കിട്ടും.”

“കൊള്ളാല്ലോ...”

“ആങ്... ഷോ കഴിഞ്ഞു... ഇനി മാഷു പോയി കാപ്പിയിട്ടേ”

“കരടിയ്ക്കെന്തിനാ കാപ്പി... തേന്‍ പോരേ”

“പോടാ പട്ടീ”

പുതിയ കുടുംബത്തിന്‍ കതിരുകളുയരുന്നൂ...

“പുതിയ കുടുംബത്തിന്‍ കതിരുകളുയരുന്നൂ... സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ വിജയത്തിന്‍ തൊടുകുറിയണിയുന്നൂ...” ചപ്പാത്തിയ്ക്കു കുഴച്ചു കൊണ്ട് ഞാനീണത്തില്‍ പാടി.

“എന്തോന്നാ റ്റെഡിച്ചായാ ഈ പാടുന്നേ...? ‘സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ വിജയത്തിന്‍’ എന്നല്ല ‘തിരുസഭ വിജയത്തിന്‍’ എന്നാ”

“പാട്ടില്‍ ചോദ്യമില്ലാ” എന്റെ ഗാനാലാപനത്തിനു ഭംഗം വരുത്തിയ അവനെ ഞാന്‍ ഒന്നു കലിപ്പിച്ചു നോക്കി. (എന്റെ കഴിഞ്ഞ് പോസ്റ്റില്ലേ - ഹരിശ്രീ - അതിലെ കസിന്‍ പെങ്ങളുടെ ജേഷ്ടഭ്രാതാശ്രീയാണ് യവന്‍ - പത്താം ക്ലാസില്‍ പഠിക്കുന്ന പുലി)

“ആരും പാട്ടുകള്‍ തെറ്റിച്ചു പാടുന്നത് എനിയ്ക്കിഷ്ടമല്ല” അവന്‍ തുടങ്ങി (ഹൊ! ഈ റ്റീനേജേര്‍സ്! ഹിഹി)

“തന്നേ..? നീയാര്, കിടിലവോ?” ഞാനും വിട്ടില്ല “ഡേയ് പയ്യന്‍സ്... അഹങ്കാരം എനിക്കിഷ്ടമാണ്; പക്ഷേ, കാണിയ്ക്കുന്നത് ഞാനായിരിയ്ക്കണമെന്നു മാത്രം” (അനീഷ്ജീടെ ട്രേഡ്‌മാര്‍ക്ക് ഡയലോഗ് ഞാനൊന്നു കടമെടുത്തു)

“തൊടങ്ങി രണ്ടു പേരും” ആന്റി രംഗപ്രവേശം ചെയ്തു, എന്നിട്ട് എന്നോട് തുടങ്ങി “എടാ നിനക്കെങ്കിലും നാണമില്ലേ? കെട്ടി രണ്ടു പിള്ളേരുമാവാന്‍ പ്രായമായി. ഇപ്പഴും കൊച്ചു പിള്ളേര്‍ടെ കൂടെ അടി കൂടുവാ”

“ഇരുപത്താറ് അത്ര വല്യ പ്രായമൊന്നുമല്ലാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ” ഞാന്‍ ജയന്‍ സ്റ്റൈലില്‍ തലയുയര്‍ത്തി കൈകള്‍ വിരിച്ചു പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് അവനോടു തുടര്‍ന്നു “ടെയ് നീ ഈ കിടന്നു ചാടണ്ട കാര്യമൊന്നുമില്ല. ഞാന്‍ മനുഷ്യരുടെ കല്യാണത്തിന്റെ കാര്യമല്ല പാടിയത്”

“പിന്നെ?”

“ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിസ്റ്റങ്ങളുടെ കല്യാണത്തിന്റെ കാര്യമാ”

“ബുഹുഹുഹുഹഹ... വട്ടായേ, വട്ടായേ, റ്റെഡിച്ചായനു വട്ടായേ വട്ടായേ” ‘പെണ്ണാളേ പെണ്ണാളേ’ എന്ന ഈണത്തില്‍ പാടിക്കൊണ്ട് അവന്‍ തുള്ളാന്‍ തുടങ്ങി.

“ടേയ് കാര്യമായിട്ടു പറഞ്ഞതാ... ‘ഫങ്ങ്ഷണാലിറ്റികളുടെ’ ഒരു വിവാഹം - വിന്‍ഡോസിന്റേം ലിനക്സിന്റേം.”

“ങേ?”

“ആങ്... കഴിഞ്ഞിട്ട് കുറേ കാലമായി... എന്റെ അറിവില്‍ ഒരു മകനും ഉണ്ട്”

“ങേ?”

“അവന്റെ പേരാണ്.... അശ്വിന്‍!! ഛേ തെറ്റി !! അവന്റെ പേരാണ്... സിജ്‌വിന്‍”

“സിജ്‌വിനോ?”

“ആങ്... സൈറ്റൊണ്ട് - http://cygwin.com/ സമയം കിട്ടുമ്പം പോയി നോക്ക്”

“എന്താണ് സിജ്‌വിന്‍”

“സിജ്‌വിന്‍ എന്നത്, ഒരു വിന്‍ഡോസ് സിസ്റ്റത്തില്‍ ലിനക്സിന്റെ എന്‍‌വയോണ്‍‌മെന്റ് ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒരു സോഫ്റ്റ്വെയര്‍ പാക്കേജാണ്. ലിനക്സിന്റെ പ്രോഗ്രാംസ് വിന്‍ഡോസിലിട്ടു കമ്പയില്‍ ചെയ്യാം, റണ്‍ ചെയ്യാം, ലിനക്സിന്റെ കമാന്റുകള്‍ വിന്‍ഡോസില്‍ ഉപയോഗിയ്ക്കാം... എന്തിനേറെ പറയുന്നു, ഒരു ബാഷ് ഷെല്ലു തന്നെ വിന്‍ഡോസില്‍ തുറക്കാം. പിന്നെ, X-വിന്‍ഡോസിന്റെ കാര്യമാണേല്‍ പറയുകയേ വേണ്ട.”

“എന്താ X-വിന്‍ഡോസ് ഇല്ലേ?” (ചെക്കന്‍ ‘കിലുക്കത്തിലെ’ ജഗതിടെ ഡയലോഗ് അടിച്ചതാ - ‘എന്താ മൂക്കില്ലേ?’ എന്നത്)

“X-വിന്‍ഡോസ് ഒണ്ട്... പക്ഷേ, നിന്റെ പോലത്തേ നത്ത് .... പോടേ അവിടുന്നു” (ഞാനും വിട്ടില്ല - ലാലേട്ടന്റെ ഡയലോഗ് ഞാനും കടമെടുത്തു) എന്നിട്ട് തുടര്‍ന്നു, “സംഗതി റെഡ് ഹാറ്റാണ് മെയ്ന്റെയ്ന്‍ ചെയ്യുന്നത്, പക്ഷേ സ്വകാര്യ ഉപയോഗത്തിനു ഫ്രീയുമാണ്. അതു കൊണ്ട്, വിലയോ തുഛം, ഗുണമോ മെച്ചം !!!”

“സള്ളേ... ഒള്ളതു തന്നേ..? വെറുതെ ആശ തരരുത് കേട്ടാ... എനിയ്ക്കാണേല്‍ വിന്‍ഡോസില് tail, tee, awk തുടങ്ങിയവയൊന്നുമില്ലാത്തതു കൊണ്ട് ആകെ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു... ചുമ്മാ തള്ളുവല്ലല്ലോ അല്ലേ..?”

“അല്ലെടാ.. പറ്റിയ്ക്കുവൊന്നുമല്ല. നീ ഞാന്‍ പറഞ്ഞ സൈറ്റില്‍ പോയി നോക്ക്”

“ഓക്കേ... ഇപ്പോ വരാം...”

“നിയ്ക്ക് നിയ്ക്ക് നിയ്ക്ക്... എവടെ പോണ്..? ഈ ചപ്പാത്തി റെഡിയാട്ട് പോയാ മതി മ്വോനേ...”

“പ്ലീസ്... എന്റെ നല്ല റ്റെച്ചായനല്ലേ... ചക്കരക്കുട്ടനല്ലെ..?”

“അല്ല... ഞാനൊരു ഭീകര സത്വമാണ്... വാടാ ഇവടെ...”

ഒരു ഇടിയും, ഒരു തൊഴിയും തന്നിട്ട് അവന്‍ ചപ്പാത്തി വടി എടുത്തു കൊണ്ടു വന്നു.

ഹരിശ്രീ

“റ്റെഡിച്ചായാ”
“ഉം”
“റ്റെഡിച്ചായോ”
“ഉം”
“എടാ റ്റെഡിച്ചായാ”
“ശ്ശെ എന്താന്ന്” ‘വിന്‍ഡോസോ ലിനക്സോ?’ എന്ന എന്റെ കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റിലെ കസിന്‍-താരത്തിന്റെ, ഏഴാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്ന ചേച്ചിയാണ്, സീരിയസായിട്ട് ബോബനും മോളീം വായിച്ചോണ്ടിരുന്ന എന്നെ ശല്യപ്പെടുത്താന്‍ തുടങ്ങിയത്.
“അതു മാറ്റിവെച്ചേ, എന്നിട്ട് ഇതൊന്നു തുറന്നേ” അവള്‍ എന്റെ ലാപ്ട്ടോപ്പ് മുന്നോട്ട് നീട്ടി.
“നിനക്കെന്താ വേണ്ടേ..?”
“അതേയ്... റ്റെഡിച്ചായന്റെ ലാപ്ട്ടോപ്പിലെന്താ മലയാളം നല്ല ഭംഗിയായി കാണാന്‍ പറ്റുന്നേ? എന്റെ കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ ഫുള്ള് ചതുരക്കട്ടകളും ക്വസ്റ്റ്യന്‍ മാര്‍ക്കും ഒക്കെയായാ മലയാളം വരുന്നേ.”
“ഓ... അതോ... അത്... ഞാനൊരു സംഭവമല്ലേ... അതാ”
“അയ്യടാ... ബാ ശരിയാക്കിത്താ...”
“ഓക്കേ... ബാ”
---
“തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്‍പ്... ആദ്യത്തെ ചോദ്യം - നിന്റെ വിന്‍ഡോസ് XP, SP1 ആണോ അതോ SP2 ആണോ?”
“അതെങ്ങനറിയും”
“അയ്യ... നല്ല വെവരം... ആ My Computer-ല്‍ right-click ചെയ്ത് properties എടുക്ക്...”
“എടുത്തു”
“ഉം... ‘System’ എന്നതിന്റെ കീഴെ എന്താ എഴുതിയിരിയ്ക്കുന്നേ ?”
“Service Pack 1”
“ആങ്... ചുമ്മാതല്ല... SP1-ല്‍ കാര്യമായ Complex Scripts സപ്പോര്‍ട്ടില്ല... SP2 ഇന്‍‌സ്റ്റോള്‍ ചെയ്യ്”
“അതെങ്ങനെ ചെയ്യും?”
“അതിനു മുന്‍പ്, ഇതു പറ, നിന്റെ XP കള്ളനാണോ ഒര്‍‌ജിനലാണോ”
“കള്ളനൊന്നുമല്ല... ഇത് ഈ കോം‌പായ്ക്കിന്റെ സിസ്റ്റം വാങ്ങിച്ചപ്പോള്‍ അതിന്റെ കൂടെ വന്നതാ”
“എന്നാല്‍ കൊള്ളാം... കള്ളനാണേല്‍ SP2 ഇന്‍‌സ്റ്റോള്‍ ചെയ്യാന്‍ പറ്റും എന്നെനിയ്ക്കു തോന്നുന്നില്ല...”
“എങ്ങനാ ഇന്‍‌സ്റ്റോള്‍ ചെയ്യുന്നേ..?”
“മൈക്രോസോഫ്റ്റിന്റെ സൈറ്റീന്ന് ഡൌണ്‍‌ലോഡ് ചെയ്യാം - നീ http://support.microsoft.com ലോട്ട് പോ. എന്നിട്ട്, ആ സെര്‍ച്ച് ബോക്സില്‍ ‘Windows XP Service Pack 2 Network Installation’ -നു സെര്‍ച്ച് ചെയ്യ്”
“ഇത് ഒത്തിരി റിസള്‍ട്ട്സ് തന്നല്ലോ”
“ആ ആദ്യത്തേതെന്താ എഴുതിയിരിയ്ക്കുന്നേ - ‘Download details: Windows XP Service Pack 2 for IT Professionals and ... ’ എന്നല്ലേ? ആങ് അതില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്യ്”
“ഉം.. ചെയ്തു... ആ... പേജ് വന്നു - ഇതെന്താ ഈ കാണുന്നേ - ‘Windows XP Service Pack 2 Network Installation Package for IT Professionals and Developers’ -സോ? അതിനു ഞാന്‍ ഒരു സ്കൂള്‍ കുട്ടിയല്ലേ?”
“അപ്പം തിന്നാ പോരേ, കുഴിയെണ്ണണോ..? ഇതു മതി - എനിയ്ക്കിതേ അറിയുവൊള്ള് - ആ ഡൌണ്‍‌ലോഡ് ബട്ടണില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്യ് - ‘WindowsXP-KB835935-SP2-ENU.exe’ ഡൌണ്‍‌ലോഡാകും”
“എന്റീശോയേ, 266 MB യോ..? ഇതു കുറേ കാലമെടുക്കുമല്ലോ..?”
“നിന്റെ കണക്ഷന്‍ സ്പീഡ് എത്രാ?”
“പപ്പായോടു ചോദിയ്ക്കട്ടെ... പപ്പാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ നമ്മടെ കണക്ഷന്‍ സ്പീ‍ഡ് എത്രാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ”
“ഹോ! നിനക്കങ്ങ് പോയി ചോദിച്ചൂടേ..? വിളിച്ചു കൂവുന്നതെന്തിനാ”
“ഹിഹി.. ഇപ്പോ വരാം”
“ഓ”
----
“64 kbps”
“ബുഹുഹുഹുഹുഹഹഹഹഹ” ഞാന്‍ അട്ടഹസിച്ചു. “എന്റെ മോളു പോയിക്കിടന്നുറങ്ങ്... ഒരു അഞ്ചെട്ട് മണിക്കൂറെങ്കിലും എടുക്കും. ഇത്തവണ ഡൌണ്‍‌ലോഡ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞാല്‍, വല്ല CD-ലും റൈറ്റ് ചെയ്തു വെച്ചേര്. അടുത്ത തവണ ആവശ്യം വരുമ്പോഴ് ഈ അഭ്യാസം കാണിക്കേണ്ടല്ലോ”
“ഉം” അവള്‍ കീഴ്ച്ചുണ്ട് വളച്ച് ദുഃഖഭാവം വ്യക്തമാക്കി.

--- സന്ധ്യയായി, ഉഷ്ഷസ്സായി: രണ്ടാം ദിവസം ---

“നീ ആ exe-ല്‍ double-click ചെയ്യ് -അത് ഇന്‍‌സ്റ്റോള്‍ ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങിക്കോളും - കുറച്ചു സമയമെടുക്കുന്ന പരിപാടിയാ, നമ്മുക്കു പോയി പുട്ടടിച്ചിട്ടു വരാം in the meanwhile”
----
“ആങ്... കഴിഞ്ഞല്ലോ... ദേ അത് റീസ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ പറയുന്നു... ചെയ്തേര്..”
----
“ദേ എന്നിട്ടും ശരിയായിട്ടു കാണുന്നില്ലല്ലോ... ങീ‍... എന്നെ പറ്റിച്ചതാണോ..?”
“അല്ലെടീ... നോക്കട്ടെ... ഉം... ഓ... നീ കോം‌പ്ലക്സ് സ്ക്രിപ്റ്റ് എനേബിള്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ..?”
“എന്നു വെച്ചാ..?”
“കണ്‍‌ട്രോള്‍ പാനലില്‍ പോ”
“ഉം”
“Regional & Language options എന്നൊന്നില്ലേ..? അതില്‍ double-click ചെയ്യ്”
“ഉം”
“വന്നോ..? അതിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ടാബില്‍ പോ - ‘Languages’ - അതിലെ ആ language support-ന്റെ കീഴിലെ ആദ്യത്തെ check-box കണ്ടോ..? complex script എന്നും right to left languages എന്നും മറ്റും പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നവ? ആ check-box എനേബിള്‍ ചെയ്യ്”
“ഉം... അയ്യോ എന്നോട് Installation CD ഇടാന്‍ പറയുന്നു”
“എന്തോന്നയ്യോ..? അങ്ങ് ഇട്ടു കൊടുക്കണം”
“ഓ... തപ്പിയെടുക്കണം”
“ഹിഹി... ഞാന്‍ ബോബനും മോളീം വായിച്ചോളാം”
“ദുഷ്ടന്‍”
“അതേടീ... അതു തന്നെ വിളിയ്ക്കണം എന്നെ”
“ങ്യേ”
----
“ഹീ ഹീ ഹീ ഹീ... ഈ ഹിപ്പിച്ചന്റെ ഓരോ കാര്യങ്ങള്”
“അതു റീസ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ പറഞ്ഞു”
“ങേ”
“അതു റീസ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ പറഞ്ഞെന്ന്”
“ഓ അതങ്ങനെ പറഞ്ഞോ... രണ്ടിടി കൊടുത്തു നോക്ക്... ജബാ ! എന്റെ കണ്‍‌ട്രോളു പോണു ! റീസ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്യ് പെണ്ണേ!”
കീഴ്ച്ചുണ്ട് വളച്ച് അവള്‍ പ്രതിഷേധം രേഖപ്പെടുത്തി.
----
“ആങ്... ഇപ്പോയെങ്ങനെയുണ്ട്..?”
“ഹായ്... കൊള്ളാല്ലോ!!! :-) - ഒരു കാര്യം കൂടെ - മലയാളത്തില്‍ എങ്ങനാ ടൈപ്പ് ചെയ്യുന്നേ..?”
“അതൊന്നും പറഞ്ഞു തരാന്‍ ഇപ്പോ എന്നെക്കൊണ്ടു വയ്യ. അതിനാണ് നമ്മടെ സിബുച്ചേട്ടനും പെരിങ്ങോടനും കെവിനും ഒക്കെ വരമൊഴീടെ വിക്കി മെയ്ന്റെയ്ന്‍ ചെയ്യുന്നെ - http://varamozhi.wikia.com/ -ലോട്ട് പോ. വരമോഴി ഒരു എഡിറ്ററായി ഉപയോഗിയ്ക്കാം, ആപ്പ്ലിക്കേഷനുകളിലേയ്ക്ക് നേരേ യൂണീക്കോടില്‍ ടൈപ്പ് ചെയ്യാന്‍ മൊഴി ഉപയോഗിയ്ക്കാം, അഞ്ചലി ഒരു കിടിലം മലയാളം ഫോണ്ടും. അതെല്ലാം അവിടെ നല്ല ഭംഗിയായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്... എന്തേലും സംശയമുണ്ടേ ചോദിച്ചോ”
“ഓക്കേ” അവള്‍ ഉറക്കെ നിര്‍ത്തി നിര്‍ത്തി വായിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി “Varamozhi is a set of software programs that enable your computer to read and write Malayalam. For writing...”

വിന്‍ഡോസോ ലിനക്സോ?

കഴിഞ്ഞ ദിവസം, എന്റെ ഏറ്റവും ഇളയ കസിന്‍ എന്നോട് ഈ ചോദ്യം ചോദിച്ചപ്പഴ് ഞാന്‍ ഒന്നു ചിന്തിച്ചു. പ്രൈമറി സ്കൂളില്‍ പഠിയ്ക്കുന്ന കുട്ടിയാണ്, അടുത്തയിടയ്ക്കാണ് കമ്പ്യൂട്ടറുകളുമായി പരിചയത്തിലായത് - ഇതൊക്കെ കൊണ്ട് ലളിതമായ ഒരു ഉത്തരമാണ് അവനു നല്‍കേണ്ടത്. തീര്‍ച്ഛയായും, എനിയ്ക്ക് മണിക്കൂറുകളോളം നീണ്ട ഒരു പ്രസംഗം നടത്താ‍ന്‍ സാധിയ്ക്കും സോഫ്റ്റ്വെയര്‍ ലോകത്തിലെ കുതികാല്‍‌വയ്പ്പുകളെ പറ്റിയും, വന്‍‌കിട കമ്പനികളുടെ ബിസിനസ്സ് തന്ത്രങ്ങളെ പറ്റിയും, നന്മതിന്മകളെ പറ്റിയും എല്ലാം - പക്ഷേ ഒരു ഇളം മനസ്സില്‍ ഇതെല്ലാം കുത്തിവയ്ച്ച്, അവന്റെ സ്വതന്ത്ര ചിന്തയെ വഴിതിരിച്ചു വിടാന്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. അതു കൊണ്ട്, നേരേ ഒരു ഉത്തരത്തിനു പകരം, ഞാന്‍ അവനോട് തിരിച്ചു ചോദിച്ചു:

“നീ അമ്മയെ അടുക്കളയില്‍ സഹായിക്കാറുണ്ടോ?”

“പിന്നേ! എനിയ്ക്ക് ചായേം കാപ്പീം ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കാനറിയാം. പിന്നെ, ഉള്ളി തൊലിയ്ക്കാനറിയാം, ബീന്‍സും വെണ്ടയ്ക്കായും ഒക്കെ കണ്ടിയ്ക്കാനറിയാം...” ബാലസഹജമായ ഉത്സാഹത്തോടെ അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഹയ്!! കൊള്ളാല്ലോ വീഡിയോണ്‍” ഞാന്‍ അവന്റെ തോളത്തു തട്ടി അഭിനന്ദിച്ചു. “ആട്ടേ, നിനക്ക് വീട്ടില്‍ ഉണ്ടാക്കിയത് കഴിയ്ക്കുന്നതാണോ ഇഷ്ടം, അതോ പുറത്തൂന്നു കഴിയ്ക്കുന്നതാണോ..?”

“ഉ‌മ്‌മ്‌മ്‌മ്‌മ്‌മ്” അവന്‍ ഒന്നു നീട്ടി ചിന്തിച്ചു. “ചിലതു വീട്ടിലുണ്ടാക്കിയതും, ചിലത് പുറത്തൂന്നും” അവന്‍ അവസാനം മൊഴിഞ്ഞു. “അതേയ്... ചില കറികള്‍, അമ്മയുണ്ടാക്കുന്നതിന്റെ സ്വാദ് എവിടെയും കിട്ടില്ല. പക്ഷേ വേറേ ചിലത്, പുറത്തൂന്നു കഴിയ്ക്കുന്നതാ എളുപ്പവും, ചിലപ്പോ നല്ലതും” അവന്‍ ചിരിച്ചു “കഴിഞ്ഞ് ആഴ്ച്ച അമ്മ ശാഹീ പനീര്‍ ഉണ്ടാക്കി - കട്ട ഡെസ്പ്പ് - അത് ആ ബസേരായീന്നു കഴിയ്ക്കുന്നത് തന്നെയാ നല്ലത്”

ഞാനും ചിരിച്ചു. “അതു കുഴപ്പമില്ല... രണ്ട് മൂന്ന് തവണ ഉണ്ടാക്കിക്കഴിയുമ്പോള്‍ ശരിയായിക്കൊള്ളും.”

“ആങ്... നോക്കാം” അവന്‍ വീണ്ടും ചിരിച്ചു.

“അപ്പോള്‍, ഭക്ഷണം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതിന്റെയും, നമ്മുക്ക് ഏറ്റവും പറ്റിയതിന്റെയും, അവസരോചിതമായതിന്റെയും ഒക്കെ ഡിപ്പന്‍ഡ്സ് അല്ലേ? ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാല്‍, നമ്മുക്കു ആ ഭക്ഷണത്തില്‍ നിന്ന് എന്തു വേണമോ, അതിന്റെ സ്വാദ് എങ്ങനെയിരിക്കണമോ, എന്തുമാത്രം മെനക്കെടാന്‍ കഴിയും അതിനു വേണ്ടി, എന്തുമാത്രം ആവശ്യമുണ്ട് എന്നതിനെയൊക്കെ അനുസരിച്ചിരിയ്ക്കും എന്നു സാരം.”

“ഉം... അങ്ങനെയും പറയാം”

“ആങ്... ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിസ്റ്റങ്ങളുടെ കാര്യവും അങ്ങനെ തന്നെ”

“തന്നേ ??”

“ഉം... വിന്‍ഡോസ് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് ഏതാണ്ട് പുറത്തൂന്നു കഴിയ്ക്കുന്ന പോലെയും, ഒരു ലിനക്സ് വകഭേദം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് വീട്ടില്‍ ഉണ്ടാക്കി കഴിയ്ക്കുന്ന പോലെയുമാണ്”

“എന്നു വെച്ചാല്‍..?”

“ഉം... വിന്‍ഡോസ് എന്നു പറയുന്നത് ഒരു കിടിലം റസ്റ്റോറന്റ് പോലെയാ... മൊത്തം ഞെരിപ്പ് സെറ്റപ്പ്, സഹായിക്കാന്‍ നിറച്ച് വെയിറ്റര്‍മാര്, അലങ്കരിച്ച ആഹാരം - കേറുക, വേണ്ടതെന്താണെന്നു പറയുക, കഴിയ്ക്കുക. അടുപ്പു കത്തിയ്ക്കേണ്ട, സവാളയരിഞ്ഞ് കരയേണ്ട, ഒരു കുറിപ്പടീം ഓര്‍ത്തുവയ്ക്കേണ്ട, ഇളക്കേണ്ട, കാക്കേണ്ട - ആഹാ, പരമസുഖം. അതു നമ്മുക്ക് ഇഷ്റ്റപ്പെട്ട സ്വാദുമാണേങ്കില്‍, ഇറക്കുന്ന കാശിന് മൊത്തം മെച്ചം. ആങ്.. അല്ലെങ്കില്‍ ഊ.. ( സോറി ) ഉജ്ജ്വലമായിരുന്നു പ്രകടനം!!” (കൂടെയുള്ളത് ഒരു കൊച്ചുപയ്യനാണേന്ന് ഒരു നിമിഷം മറന്നു! ജബാ!!:-) പക്ഷേ, ‘ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ’ ജഗതീടെ ഡയലോഗ് രക്ഷിച്ചു !)

“ഹിഹി” അവന്‍ ചിരിച്ചു (“ഈ റ്റെഡിച്ചായനൊന്നും അറിഞ്ഞുകൂടാ” എന്നായിരിയ്ക്കും അവന്‍ ചിന്തിച്ചത് - ഇപ്പഴത്തെ പിള്ളേരന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാ ആരാ പുള്ളികള്)

“അതേസമയം, ലിനക്സിന്റെ ഒരു ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷന്‍ എന്നു പറയുന്നത്, ഏതാണ്ട്, വീട്ടില്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഭക്ഷണം പോലെയാ (ഇപ്പോ മൈക്രോവേവ് ചെയ്യാവുന്ന പരുവത്തിലും ഒത്തിരി കിട്ടും) ഉപ്പു തൊട്ട് കര്‍പ്പൂരം വരെ നമ്മടെ കയ്യില്‍ വേണം, വിറകോ ഗ്യാസോ വേണം, കൊള്ളിയോ ലൈറ്ററോ വേണം, അരിയണം, ഇളക്കണം... ഇതൊക്കെ ചെയ്താലും, നമ്മടെ ശാഹീ പനീര്‍ പോലെ, ചിലപ്പോ അടിച്ചു കിട്ടും അവസാനം. പക്ഷേ ഉണ്ടല്ലോ, അവിടെ സുല്ലിടാതെ, വീണ്ടും വീണ്ടും ശ്രമിച്ചാല്‍, ഓരോ തോല്‍‌വിയില്‍ നിന്നും പാഠങ്ങള്‍ പഠിച്ച് മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയാല്‍, ഒരു പക്ഷേ ഒരു ദിവസം, റസ്റ്റോറന്റില്‍ കിട്ടുന്നതിനേക്കാളും നല്ല രീതിയില്‍ അത് നമ്മടെ അടുപ്പില്‍ ഇങ്ങനെ വെട്ടിത്തിളങ്ങിയിരിയ്ക്കും. പാചകകലയില്‍ അത്യാവശ്യം വിവരവും വെയ്ക്കും” ഞാന്‍ അവനെ നോക്കി.

അവന്‍ കുറച്ചു നേരം ഞാന്‍ പറഞ്ഞതൊക്കെ അയവിറക്കി. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു, “റ്റെഡിച്ചായനേതാ ഇഷ്ടം?”

“ഹും... എനിയ്ക്ക് ചിലത് റസ്റ്റോറന്റീന്നു കഴിയ്ക്കുന്നതാ ഇഷ്ടം, പല കാരണങ്ങളുണ്ട്. വേറേ ചിലത് തന്നെ ഉണ്ടാക്കിക്കഴിയ്ക്കുന്നതാ താല്പര്യം. അതുകൊണ്ട്, എന്റെ കമ്പ്യൂട്ടറുകളെന്നും ഡ്യുവല്‍ ബൂട്ടുകളായിരുന്നു. ഒന്നെന്തായാലും വിന്‍ഡോസായിരിയ്ക്കും - അതാണെപ്പോഴും ഡീഫോള്‍ട്ട് - മറ്റത് ഒരു ലിനക്സ് വകഭേദം - ഇന്‍‌സ്റ്റോള്‍ ചെയ്യുമ്പം തോന്നുന്ന പോലെ. ഞാന്‍ ആദ്യം പരീക്ഷിച്ചത് റെഡ് ഹാറ്റായിരുന്നു. പിന്നെ ഓരോരോ കാലഘട്ടങ്ങളില്‍ ഡീബിയനും, സൂസെയും, മാന്‍ഡ്രേക്കും പിന്നെ ഇപ്പോള്‍ ഉബുണ്ടുവും ഒക്കെ നോക്കിയിട്ടുണ്ട്. ക്രാഷ് ആയ മെഷീനുകളീന്നു ഡേറ്റാ റിക്കവര്‍ ചെയ്യാന്‍ ഞാന്‍ സാധാരണ നോപ്പിക്സോ ലിന്‍സ്പയറോ പോലത്തെ ലൈവ് വകഭേദവും ഉപയോഗിയ്ക്കും.”

“ഓ! ഞാന്‍ എന്തു ചെയ്യണം എന്നു പറ!” അവന്റെ ക്ഷമ നശിച്ചു.

“നീയെന്തായാലും തുടങ്ങീട്ടല്ലേ ഉള്ളൂ..? ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് - രണ്ടും പരീക്ഷിച്ചു നോക്ക്. ഏതു കാര്യവും, പറ്റുമെങ്കില് സ്വയം അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ് ഒരു അഭിപ്രായം രൂപീകരിയ്ക്കുന്നതാ നല്ലത്. നമ്മുക്ക് ഏതാ നല്ലതെന്നു നമ്മുക്കല്ലേ പറയാന്‍ പറ്റൂ? പലരും പലതും പറയും - രണ്ടു മനുഷ്യരുണ്ടോ, രണ്ടഭിപ്രായങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവും!”

“തേങ്ങാക്കൊല! ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം - അങ്ങനാണേല്‍ എന്റെ സിസ്റ്റത്തില്‍ ലിനക്സ് ഇന്‍‌സ്റ്റോള്‍ ചെയ്തു ഒരു ഡ്യുവല്‍ ബൂട്ട് ആക്കാമോ..? ഇപ്പോ അതില്‍ ഉള്ളത് വിന്‍ഡോസാ.”

“ഓ, അതിനെന്താ... ഒരു നിമിഷം... എന്റെ ഉബുണ്ടു സീഡി എവിടേന്നു നോക്കട്ടെ. അതു തപ്പിയെടുത്തിട്ട് നമ്മുക്ക് നിങ്ങടെ വീട്ടിലോട്ടു പോകാം”

“ഓക്കേ!!!” അവന്‍ തുള്ളിച്ചാടി.